یکی از مهمترین حقوق مالی زوجه از منظر فقه و حقوق ایران، نفقه می باشد که بر خلاف سایر حقوق مالی، در طول زندگی زناشویی و همچنین بعد از انحلال آن، جریان دارد. اسلام بعنوان کاملترین دین برای همه امورات زندگی بشر برنامه مشخصی دارد. یکی از بنیان هایی که در بین همه جوامع وجود دارد و اتفاقا در اسلام از اهمیت بسیاری برخوردار است، بنیان خانواده است. قوام بنیان خانواده به عوامل مختلفی بستگی دارد. برخی از محققین و کارشناسان و دین پژوهان، وجود و اعمال برخی دستورات مالی مثل وجوب نفقه زوجه برای زوج را، از جمله همین عوامل شمرده اند. در وجوب نفقه زن بر مرد، تقریبا اختلافی وجود ندارد. اما در اینکه در زمان پرداخت نفقه، باید حال و شأنیت کدام یک از طرفین را در نظر گرفت، محط اختلاف نظر در بین فقهاء و حقوقدانان شده است. در این پژوهش که با روش توصیفی تحلیلی صورت گرفته است، تلاش بر این شده که اولا آرای فقهاء در این خصوص جمع آوری و دسته بندی وهمچنین معیار در نحوه پرداخت نفقه مشخص شود که نهایتا با توجه به ادله موجود و نظریات مطرح شده، بر خلاف نظر مشهور فقهاء که قائل به توجه به وضعیت و شأن زوجه می باشند و همچنین بر خلاف نظر برخی از اجلاء همچون شیخ طوسی ره که قائل به در نظر گرفتن وضعیت و حال زوج می باشند، این نتیجه بدست آمد که در پرداخت نفقه باید وضعیت زوج و زوجه توامان در نظر گرفته شود.
)